Animal Farm ✅ 62
by George Orwell, 1945, 01.02.2025
Bunca yıldır okumaktan imtina ettiğim bu kitabı sonunda okumaktan mutluyum. Aslında oldukça kısa bir kitap ama bir kaç gün sürdü bitirmesi. Bu oldukça politik, hatta popüler politik kitap aslında sanıldığı kadar politik değil bence. Bir sistem eleştirisi mi? Evet. Özellikle sosyalizme ama aynı anda liberalizme de sallıyor mu? Evet. Güncel veya geçmiş sistemsel sorunlarla kesişiyor mu? Evet. Ama asıl eleştirisi, hatta bir eleştiri de değil parmakla gösterdiği o şey, o eylem aslında unutmak ya da daha genel haliyle hafıza.
Hafıza biz hayvanlar için çok önemli. Devrimler her zaman yaşanır hep yaşanır önemli olan onları doğru hatırlamaktır. Eğer hayvanlar unutursa isimler, semboller, amaçlar, araçlar, yüzler ve hatta formlar karışır. Ve biz Türkiye'deki hayvanlar olarak hatırlamak zorundayız. Eğer devrim sonrası gelişmiş bir ulus istiyorsak kesinlikle hatırlamak zorundayız. Ama Türkiye'nin de olayı bu kimilerimiz çok iyi hatırlarken çok büyük bir kısmımız hatırlamıyor hatta gerçek olmayan şeyleri hatırlıyor. Hafıza bizim için teoride çok önemli ama pratikte neredeyse varlığı yok. Bizim gibi hayvanlar için üzücü bir durum ama doğal karşılamakta fayda görüyorum. Sanırım kitapla ilgili en kötü şey de bu, kendi ülkeme ne kadar benzediği gerçekliği.
Bu kitaba biraz Fight Club'ın aldığı hal gibi yaklaşmalı. Aşırı popülerleşip içi boşaltılmış hatta eleştirdiği şeyin kendisi olmuş bir ürün gibi. Hatırlayanların koyunlar gibi sayıkladığı "bazı hayvanlar daha eşittir" lafı gibi bir kitap. İnsanın bu lafı duyduktan sonra hep "e kardeş ne yapmalı" diye sorası geliyor her seferinde. Hani suçu kendimden atmak gibi gözükmesin yapmıyoruz ve yapmıyorum bir şey. Belki biraz o yüzden de boşaltılmış bu kitap. Bunca şey yaşanıyor çoğu unutuluyor hatırlayanlar gidişatı etkileyen bir şeyler yapamıyor ve böyle sürüp gidiyor.
Açık konuşmak gerekirse bu bir şey yapmıyoruz tiradının bile içi boş. Çünkü herkes bir şeyler yapıyor büyük küçük ama bireyselden örgütlüye geçemiyor çoğu şey artık. Örgütleşme insanlıktan uzaklaştı sanki. Bireysel olarak aynı şeyleri düşlesek bile aynı yerlerde olamıyoruz uzunca zamandır. Bu sadece ülkem bazlı bir görüş değil dünya bazlı bir görüş. Koca bir insanlık Benjamin gibiyiz. Herkesten çok yaşayıp daha fazla şeyi hatırlıyoruz, sistemlerin ve isimlerin değiştiğini görüyoruz, yanımızdakilerin değiştiğini görüyoruz ama bir şeylerin hep aynı olacağını biliyoruz. Böyle söyleyince kabullenilmiş çaresizlik gibi geliyor kulağa ama değil aslında. Bu bu şeylerin yaşanma doğası. Devrim, sistem ya da politik her şey bir döngü içerisinde yaşamaya mahkum.
ps. çok kötü yazdım hiç beğenmedim bu yazımı
Yorumlar
Yorum Gönder