Bitirdikten Sonra

by George R.R. Martin, 2005, 06.06.2025 Ne kitaptı ama be. ben ana karakterlerdense bu karakterleri daha çok seviyorum. Samwell, Arya, Brienne ve özellikle Jamie daha derinlikli karakterler gibi geliyor jon Daenerys gibi ana plandakilerden. Belki Tyrion hariç. Ana hikayenin ağırlığı ve griftliği bence ana karakterlere bir noktadan sonra fazla bir alan bırakmıyor. O yüzden de bu kitaptaki gibi daha yan görünen işler çok çok daha hoşuma gidiyor. Ana kısım doğal bir süreç gibi, zaten gerçekleşecek bir kehanet gibi giderken burada daha insansı şeyler bulmak daha kolay oluyor.  Ne kadar yan da desek baya bir şeyler de oluyor aslında. Cersei kendi kuyusunu ve deliliğinin sınırlarını zorlamakla meşgul, Sam Aemon'u öldürdü ama Dany'e bir elçi göndermiş gibi şuan, Arya kör oldu, Jamie kitaptaki en sevdiğim karakter oldu, Brienne imkansız görevine kitaptaki her şövalyeden daha şövalye biçimde devam etmekle ve hepimizi büyülemekle meşgul, Crows Eye geldi bir deli daha aramızda, Citadel an...

 by Supergiant Games, 2020, 27.03.2025 Hades, Hades, Hades... Güzel oyunsun. Şu ana kadar 100 defa öldüm. Oynanışın, müziğin, hikayen, stilin her şeyin tam. Ama dedim ya 100 defa öldüm ve buna rağmen hala yapılacak bir şeyler var. O sondaki Feast'i yapmak çok istiyorum ama isteğimden çok daha fazla sıkıldım artık aynı şeyleri yapmaktan. Ya hala kilitli kalpler falan var ki ben baya çeşitli oynadım oyunu aslında bu kadar zor olmamalıydı bazı ilerlemeler. Fazla fazla karakterin var ve hepsi çok hoş gerçekten ama aynı zamanda hepsinin challenge'ı kalbi boon'u derken ben tükendim. Bu bir roguelike ve çok iyi de bir roguelike ve bu fazlalık türün iyi bir oyunu olmak için lazım ama sürekli aynı şeyleri yapmanın ödüllendirmesini iyi yapamadığı ya da büyük perspektiften genel olarak oyunu çeşitlendiremediği alanlar yok değil. Bir tekrar oyununda tekrarlardan sıkılmaya başladığın noktada oyun kopmaya başlıyor ve benim için kopuş kendimi güçlenmiş hissedemeyişimde yattı. 100'üncü...

 by poncle, 2022, 21.02.2022 Bu zamana kadar bilgisayarımda hep yüklü kalmış, 114 saat oynamışım ve her gelen update ile başarımlarını bir daha fullemişim. Covid'den hasta yatarken oynamak adına aldığım bu basit oyun geçen zamanla beraber çok değerli olmuş benim adıma. Belki özel diyemem, belki en iyisi diyemem ama çok basit bir işi bu kadar iyi bir eğlence yapabilmek ve bunu bu kadar uzun oynanılır kılabilmek ve sürekli üzerine bir şeyler ekleyebilmek inanılmaz büyük bir iş. Öyle uzun uzun yazacak şeylerimi bu oyunu uzun zamandır oynayarak tükettim. Bu bir ahde vefa sayfasıdır.  85 23.03.2025

 by Koji Morimoto - Tensai Okamuna - Katsuhiro Otomo, 1995, 1h53min Baştan sona doğru ağırlık düşüren ama üçüde oldukça başarılı kısalar filmi. Hatta pek kısa da sayılmazlar. İlki neredeyse bir film boyutunda ve derinliğinde. İkincisi yine ona yakın uzunlukta ama daha komikli ve yüzeysel, daha bir shounen başlangıcı havasında. Üçüncüsü daha estetik kaygılarla, görselliğin sunduğu araçlarla küçük küçük hisler veren nazimsi bir toplum göstergesi. Beni en çok etkileyen ilki oldu. Daha ilk dakikasında müziğiyle beni öyle bir vurdu ki filme çekilmek hiç zor olmadı benim açımdan. Ayrıca uzayda geçen paranormal hikayelerin hayranıyım ben. Hatta Love death robots'un bir bölümüne de oldukça benziyor, tabi bu daha eski ve kesinlikle daha iyi.  Love death robots demişken sanki onun da olması gereken hali buymuş. Kısaları filmleştirmek, dizileştirmeye nazaran daha iyi bir form sunmuş ve kısalara hem daha fazla zaman hemde daha fazla önem vermiş. Gerçekten özel şeyler izlediğini film halin...

 by Sathosi Kon, 1997, 1h21min O realiteler içinde kaybolmayı ne kadar iyi yapıyor ama. Hangi sahne hangi karakter derken yok oluyorsun filmde sonra da kafanda sürekli " noluyorlan" sorusu dönüp duruyor. Bir de bu film 2020'lerde izliyorum ha. İnternetin, internet odalarının, web sayfalarının yani web2 'nin yeni ve yükselerek geldiği bir dönemi 20 yıl sonra izleyip hala büyüleniyorsun filmin o era'dan yakaladıklarına. Bir de filmin idol - aktrist kültürü üzerinden yakaladığı bir kirlilik saflık ikiliği ve ona eklemlediği aslında iki kültüründe ne kadar sapıkça olabileceğine dair bir gerilim. Bu gerilimin içinde kendi kimliğinde bu bölünmeyi yaşayan hatta bunu gerçeklik bölünmesiyle de yaşayan bir ana karakter. Mima'yı bu kirlilik duruluk sarmalına gerçek sarmalına atanların film boyunca ölmesi ve sonunda Mima'nın buradan tanınırlık elde etmesi. Kimlik hırsızlığı, rüya-gerçek, senaryo-gerçek, mima-gerçek, rumi-gerçek çatışmaları derken kağıt üzerinde hem ya...

 by Viet Thanh Nguyen, trl Duygu Akın, 2015, 30.12.2024 # Güzel başladı ama hala kafamın arkası çeviri kitap okumaktan sitemkar.  # Çok akışkan bir kitap, okuması güzel. Savaş, göçmenlik, vatandaşlık, ayrışma, politik görüş adına bir şeyler anlatıyor ama ne kadar derin anlattığından emin değilim. Bunların derinliğini hissediyorsun ama tam da göremiyorsun kitapta. He bu kadar derin şeyleri ne kadar anlayabilir insan yaşamadan o da ayrı bir konu tabi. Burada 2 tane kitap var. Bu iki kitap birbirlerinden farklılar ama ayrı değiller, hatta bir bakıma aynılar çünkü hiçbir şeyler ama aynı zamanda her şeyler.  İlk kitabı okuması çok güzel. Bir ondan bir bundan oluşu çok güzel, yaşadığı şeyleri sunuşu çok güzel, kadınları çok güzel, hem amerikan hem vietnam kültürü çok güzel, hem batı hem doğu verişi çok güzel, duygularındaki ikilikli kararlılığı çok güzel, yarım değil her şeyin iki katı oluşu çok güzel, lafını sakınmaması çok güzel, o problemli vicdanı çok güzel ve insan olmaya ...

 by Brian Fee, 2017, 1h42min # 2. filmde Doc'ın neredeyse adının geçmemesi büyük hataymış onu fark etmiş oldum bu filmde.  # Olacağını bilsen de çok vurucu bir sahne, bu kaza sahnesi. # Çok scenic bir film olmuş. # Bu serinin Amerika ruhunu bu kadar iyi verişine hep şaşırıyorum. Nasıl beceriyorsa hemen yakalıyor beni oradan. Perfect, Perfect, Perfect. Seriye güzel bir son, tabi eğer son ise. Bu seride tek gözüme batan şey Sally'nin ana karakterin aşık olduğu kadın olarak çoook gerilerde kalması. En azından bu filmde bari ilişkilerinin derinliğini görmek gerekirdi. Bunun sebebini de az çok anlıyorum, o yüzden o kadar da yargılamıyorum. Bu bir yarış, yarış kültürü, araba kültürü ve Amerika kültürü serisi. Aşk var ama aşkın büyüğü bu unsurlara, o yüzden Sally'e film içerisinde pek aşk kalmıyor.  Bu film bence ilk filmden çok daha iyi şekilde o Amerikan kültürünü geçiriyor. Hem doğayı, hem insanları, hem de onların yarışlarla kurdukları ilişkiyi kısa ve öz çok iyi anlatıyor. ...

 by Fernando Meirelles - Katia Lund, 2002, 2h10min Good shit. Çok iyi anlatı, çok iyi anlatış, çok iyi karakterler, çok iyi çekimler, çok iyi hisler, çok iyi ayrıntılar, çok iyi müzikler, çok iyi abey çok iyi. Bir de hiçbir şey yetmiyormuş gibi gerçek üstü gerçek. Daha ne anlatayım ki bu filme.  Belki biraz şunu anlatabilirim. İyi bir film izlemek beni doyuruyor. Evet baya baya doyuruyor bir aş gibi. Enerji basıyor bana, bir süre hayata farklı bakmamı sağlıyor, değiştiriyor beni, hatırlatıyor bana. İşte bu da o iyi filmlerden. Bu film hasebiyle bence benim portekizce öğrenmem gerektiğini de hissediyorum. 91 13.12.2024

  by Mathieu Kassowitz, 1995, 1h38min Uff ne film bee. Daha iyi nasıl olabilir en ufak fikrim yok. Olabileceği en iyi film orası kesin. Bir kere sınıf harbi ya da daha doğrusu genel anlamda sınıf üzerine bir şeyler anlatan herhangi bir film eğer yanlış anlatmıyorsa direkt olarak başarılı oluyor benim gözümde. Çünkü sınıf problemi her yerimizi sarmış durumda haliyle bu onun üzerine yapılan neredeyse her şeyi doğru bir mesajla oluşturuyor e doğru bir mesaj da yapılan işin kalitesini her zaman arttırıyor. Burada da anlattığı sınıfı çok iyi yakalamış bir filmle karşı karşıyayız. Hem sınıfını iyi anlatıp bir de onu Fransız banliyö sosuna bulayıp onu da iyi anlatınca zaten yapacak başka bir şey kalmıyor ki daha iyi olmak adına.  Spor, sanat, eğitim, çaba ama bunlarla ne kadar uğraşırsan uğraş içinden çıkamayacağın bir şiddet. Arkadaşlık, kardeşlik ama bir yandan da düzensiz bir öfke. Umut, hayat, hayal ama sistemce daraltılmış, küçültülmüş ve engellenmiş bir gerçek. Birinci değil ik...

  by Quentin Tarantino, 1994, 2h34min Çok düz hatta belki sıradan bile denilebilecek bir... konular bütünü. Evet olayların sıradan olmaya dair en ufak bir yakınlığı yok ama kendi oluşturduğu alanda sıradan olmaya şeyleri bile oldukça sıradan ve doğal gösterme konusunda mükemmel bir film. Her karakter aslında o kadar absürt, her olay aslında o kadar saçma ki bir de içerisinden çıkardıkları twistle beraber insanın artık gerçeklikle bağını kırıp filme yani kendine odaklatma konusunda çok çok başarılı bir film. Bu saçmalık daha doğrusu absürtlük temasıyla kendi kafamda hep Big Lebowski'yle karşılaşıyor ve onun absürtlüğü komik almasıyla bunun absürtlüğü ciddiye alması arasında garip bir biçimde ciddiye alan daha baskın bir noktada duruyor. Bu ciddiye alış filmin birileri tarafından yazılan bir şey olduğu bilgisini siliyor film boyunca ve çok da kolay yakalanamayacak doğallığı hemen parselliyor. Bu durum kesinlikle takdire şayan.  Bu durumu oluşturan en basit ve en görünürdeki sebe...

  by George R.R. Martin, 2015, 17.02.2024 # They are for me "Why?" he asked Pate " What am I to them?"  "A knight who remembered his vows" the smith said.  # Bu seriyi ve bu adamın yazımını çok özlemişim.  Çok çok güzel bir kitap. Tüm o şövalyelik ve GOT gerçekliğini kitaplara nazaran daha masalsı gördüğümüz ama yine de bu masalsılık ve gerçeklik arasında çok iyi bir denge yakalayan hatta ana seriden daha iyi bir akıcılık yakalayarak bunu yapan çok çok iyi bir kitap.  Dunk karakterinin kalınlığı, gururu, akıllılığı, gücü daha doğrusu her artısı ve her eksisi onu çok sıradan ama kendini çok büyük olayların içinde bulan çok özel bir sıradan yapması anlatımı kolay ve aynı zamanda sempatik de bir karakter oluşturuveriyor. Egg tam tersi çok özel bir çocuk, bir prens, daha sonrası için bir kral, sıradanlığın tam anlamıyla zıttı, buna rağmen yaşanan şeyler içerisinde oldukça sıradan kalan ve sıradan olmayı da öğrenen bir karakter. Dunk'la beraber, birbirini t...

  by CD Projekt Red, 2015, 06.12.2023 #Eski bir dostla yeniden ama dostunu daha iyi tanıyarak karşılaşmak gibi. Çok uzun sürdü. Aslında hala da sürüyor ama artık bir şekilde bir şeyler yazmak gerek. Öncelikle benim için mutlak olan gerçekle başlamak lazım. Bu oyun çok çok iyi bir oyun. Oynarken ilk ya da son fark etmeksizin iyi vakit geçirebildiğim, bana kendi içinde sunduğu her şeyden zevk alabildiğim (Skellige'deki smuglers cache'ler hariç) bir oyun. Dövüş, hikaye, seçimler, haritalar, görsellik, karakterler, kitaplar, gwent, ve tonla adlandıramadığım detayına girmeye gerek olmayan ama hepsinin standardının çok yüksek olduğu şeylerin oyunu. Bazen merakladırıcı, arada bir sorgulatıcı, çoğunlukla zevkli, eğlenceli ve içinde kaybolmalı bir oyun. Peki mutlak olmayan ne daha doğrusu biraz daha negatif bir mutlak olan ne. İkinci oynayışım özelinde ilk oynayışımdan farklı olarak bu oyunun çok fazla olduğunu düşünüyorum. Standartları yüksek bile olsa bu kadar fazla, bu kadar geniş ve...

  by Hayao Miyazaki, 1986, 2h05min Bu adam mistik bir adam kardeşim. Yarattığı dünyaya verdiği havaya bak. Yani böyle temiz bir dünyanın aydınlık bir dünyanın Hayao gibi karanlık bir adamdan gelmesi gerçekten çok ilginç. Ve bu öyle tek seferlik bir şey de değil sürekli bir şey olması daha da garip (aslında karanlıktaki bir adamın var olmak istediği ye olarak düşününce hiçbiri mantıksız değil). Gerçek anlamda masalsı anlatıları masalsılığından koparmadan filmleştiriyor ve masalsılığını daha da yoğunlaştırarak filmleri çok farklı tatlara ulaştırıyor. Bu tarz filmlerde her şeyin ama her şeyin mistik, büyülü ve masalsı olmasını benim kafam almıyor çoğu zaman. Her şey her nokta o büyülü fanusun içinde ona uygun olarak öyle bir zarafetle ilerliyorlar ki her çocuğun masallara gerçek sanması kadar inandırıcı ve içinde eriten bir deneyimi her yaştan insana tattırabiliyor. Büyülü bir film orası kesin ama özel bir puan veremeyeceğim kendisine. Filmcilik adına, hikayecilik adına ve masalcılık ...

  by Endrzej Sapkowski - trl. David French, 1996, 01.09.2023 # Olum çok komik bir kitap lan bu. Yanlış anlaşılmasın iyi anlamda komik. O komik, o yaralı, o ıssız adam Geralt içini, duygularını ve amaçlarını paylaşmak zorunda kalınca bunun yarattığı sürtünme ve tezatlık böyle tatlı komikliklere yol açıyor. Kendini hep kapatmış bir adamın açılmak zorunda kalınca yaşadığı sancılar.  Adam harbiden Geralt of Rivia oldu inanılmaz. Kitabın bitmesine hem şaşırdım hem üzüldüm. Bir kere tadı damağımda kaldı. Ben bu kardeşlik bu brotherhood bu hanza işini çok sevdim. Geralt'ın kendi kadar garip kişilerle ortak nokta bulunması çok sevdim. Ketum bir adamın yavaş yavaş kendini açmasını çok sevdim. Kendini açmanın getirdiği o sürtüşmenin komikliğini çok sevdim ve en çok da bu kitabın aşırı şekilde Geralt'ın üzerine olmasını çok sevdim. Kitabın başladığı yerden bittiği yere kadar çok büyük adımlar atıldığını söyleyemeyiz ama bireysel anlamda karakter anlamında çok derin ve kaliteli bir gelişi...

  by Olly Lambert, 2013, 59min Oha çok iyi bir belgesel. Farklı farklı ayrılık tipleri farklı farklı ebeveynler farklı çocuklar farklı travmalar ve çok çok iyi bir diyalog görsel dağılımı. Bir kere zaten görselliği çok iyi kullanılmış ve röportaj tarzı çok iyi belirlenmiş. Sıfır soruyu soran kişi, full cevaplayanlar ve bir takı anılar olaylar ve bunların dengesi çok iyi yakalanmış. Herkesin toplu olduğu röportajlarda çocukların oturdukları konum bile belki istemli belki istemsiz çok çok iyi seçilmiş.  Farklı aileler aslında temelde bir soruna direkt olarak parmak gösteriyorlar o da çocuğun asla tam olarak anlaşılamadığı, anlaşılmaya çalışılmadığı ve ebeveynlerin kendi hayatlarına çok sıkışık olduklarından genelde çocuklarını düşünmedikleri gerçeği. Tabi bu her ayrılık için doğru olmayabilir ama ayrılıkların çok önemli bir kısmında çocukların asla düşünülmediği hatta ve hatta çoğu zaman bilerek bu ayrılık treninin altına atıldıklarını gösteren bir grafik vermiş film. Her aile ç...

S01-B01 Sancı by Bülent Çaplı - Can Dündar - Mehmet Ali Birand, 43.min, 03.04.1994 Eski ihtilalciler çok fena ya. Bu ülke o günlerden öyle ya da böyle çıktıysa bu günlerden de çıkar gibi gelse de sanki bu gün o günlerden bile daha kötüymüş gibi daha doğrusu umutsuzmuş gibi. En azından İsmet Paşa vardı o zamanlar. Şimdi ülkenin her kesiminin saygı duyduğu en azından dik omurgalı olduğu kesin olan kim var.  82 14.06.2023 S01-B02 Albay by Bülent Çaplı - Can Dündar - Mehmet Ali Birand, 40min, 10.04.1994 Gömleği bir kere yanlış ilikleyince geri dönülmüyor işte. Bu albay cuntası ne anlam ifade ediyor, hangi katı sebeplerle bu işe kalkışıyor anlamak çok güç.  84 14.06.2023 S01-B03 İsyan by Bülent Çaplı - Can Dündar - Mehmet Ali Birand, 34min, 17.04.1994 Paşam be taşşaktan yürüyemiyor. İsmet Paşa Atamdan daha fazla çalışmış bu ülke için. Atam çok öenmli bir kurtuluş ve kuruluşun ilk adamı belki tek adamı ama İsmet Paşa kadar uzun yaşayamadı maalesef. Paşaysa tüm bu süreçlerde önc...

  S01-B01 Şef by Can Dündar - Bülent Çaplı, 42min, 14.05.1991 Çok garip memleket çok garip siyaset. Yani bu kadar masalsı, bu kadar öykü gibi bir demokrasi savaşı başka kültürde var mıdır en ufak fikrim yok. İnönü milli şef oluyor bildiriyi Menderes okuyor. Bir Bayar bir İnönü göz önüne geliyor. Halkın 95%'i demokrasiden anlamıyor. Milli şeflik bizi 2.Dünya Savaşının cephesi olmaktan koruyor, liberallik dinle birleşiyor her şey ama her şey çok garip ilerliyor.  85 22.05.2023 S01-B02 Doğuş by Can Dündar - Bülent Çaplı, 42min, 21.05.1991 Sanırım demokrasi tarihinde Bayar'ın etkisi İnönü'den daha fazla. İsmet Paşa asker kafası ve devlet kimliğinin en iyi temsilcisi fakat hiçbir zaman Bayar'dan daha iyi bir siyasetçi olamamış. Buna rağmen devlet adamı kimliğinin tartışılmaz taşıyıcısı o bence. Şu an demokratik olarak o yıllardan bile geride olmamız inanılmaz. Bu sefer halkın önemli bir kısmı demokrasiyi anlıyor ama artık demokrasi aranan bir şey değil. Cumhurbaşkanlığı maka...